Biochemia ciała i umysłu

Fizjologia stresu

Autonomiczny układ nerwowy dzieli się na sympatyczny i parasympatyczny. Każdy z nich odgrywa ważną rolę w organizmie, wpływając na działanie narządów wewnętrznych, a także pracę układu oddechowego, krwionośnego, immunologicznego, endokrynnego, jak również na układ pokarmowy i przemianę materii. Układ sympatyczny aktywizuje się w momentach zagrożenia, a sposobem jego działania jest: „walcz albo uciekaj!” Objawy przewagi aktywności układu sympatycznego to: gęsia skórka, nastroszone włosy, potliwość dłoni, rozszerzone źrenice , zwiększone wydzielanie hormonów stresu: adrenaliny oraz noradrenaliny, jak również szybsze krążenie krwi, zwężenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia, przyspieszone bicie serca, szybki, skrócony oddech, uderzenia gorąca. Jak możemy zauważyć wszystkie powyższe objawy towarzyszą silnym emocjom. Pobudzenie układu współczulnego następuje bardzo szybko a jego aktywizacja pobudza organizm do większej wydajności i aktywności. W przypadku długotrwałego narażenia na stres np. podczas wojny, z powodu niepewnej sytuacji zawodowej, materialnej lub problemów w życiu osobistym, głównym systemem biologicznie aktywnym staje się oś podwzgórze-przysadka-nadnercza odpowiedzialna za wytwarzanie kortyzolu uważanego za jeden z głównych…

Navigate